Ik zat op een bankje in een schilderachtig park in een buitenwijk van Brisbane, hoofdstad van Queensland in Australië. Het was een prachtige voorjaarsochtend in 1990.

Enkele energieke mensen waren aan het joggen en aan het wandelen.

Er waren ook twee mannen die hun tijd besteedden aan hun honden in het gedeelte van het park dat aan één zijde nogal dicht bij een drukke verkeersweg lag. De andere drie zijden van het park waren omringd door bos.

Het was echt zo’n dag om je gedachten de vrije loop te laten en slechts te denken aan al het moois wat een mens zich maar zou kunnen wensen.

De hemel was helder, zachtblauw, het gras donkergroen en nog nat van de dauw.

Vogels fladderden tussen de bomen, klaarblijkelijk ook volop van het leven genietend.

Omdat ik veel belangstelling heb in honden werd mijn aandacht getrokken door de twee heren die heel druk bezig waren met hun honden metgezellen.

Ik zou denken dat beiden zowat in de veertig waren, één had een Golden Retriever reu en de ander een German Shepherd teef.

De honden blaakten van gezondheid en uit alles bleek dat beide baasjes gek op hun dieren waren.

Allebei waren ze druk bezig met de ‘basic obedience’ training (basis gehoorzaamheids-oefeningen). De heren kenden elkaar niet.

Ik volgde hoe de eerste man met de ‘Goldie’ zijn gehoorzaamheidsoefeningen ging afwerken; hij had de hond niet aangelijnd en was voortdurend bezig hem te belonen met brokjes en hem uitbundig te loven en te prijzen.

De aandacht van de hond was dan ook volledig gericht op de hand van de baas en zijn vriendelijk stralende gezicht. De voortdurend kwispelende staart was een duidelijk teken dat de hond volkomen genoot.

Voor het gemak zal ik de man met de GOLDEN RETRIEVER de GOLDIE man noemen en de man met de GERMAN SHEPHERD de SHEPHERD man.

Af en toe verloor de Goldie man de aandacht van zijn hond wanneer deze bijvoorbeeld door het ruiken van geurtjes, geblaf van een andere hond of door het knallen van een uitlaat van een passerende auto werd afgeleid.

Hij riep zijn hond een paar maal terug en alhoewel de hond slechts langzaam terug kwam, werd hij toch nog beloond met lof en lekkers.

Jazeker … een prachtig tafereel waarbij hond en baas volkomen zijn ingenomen met elkaar.

Mijn aandacht ging nu ook naar de Shepherd man. Deze man was ook druk bezig met zijn gehoorzaamheidsoefeningen, maar de wijze waarop hij dat deed was toch heel anders.

De Shepherd man en zijn hond waren in diepe concentratie de gehoorzaamheids-oefeningen aan het uitwerken: veranderen van tempo, bochtjes maken, onverwacht keren, stoppen en de hond dan glijdend in de zit positie laten gaan zitten, of zich neerwerpen in het gras in de lig positie.

De hond was volkomen geconcentreerd en wat de man ook maar probeerde om de hond uit zijn concentratie te halen, het lukte niet.

Onverwacht stoppen tijdens het rennen, onverwacht keren, de hond bleef als vastgelijmd aan de man zijn linkerbeen plakken, terwijl al die tijd de lijn er losjes bij hing.

Na ongeveer 5 minuten verwijderde hij lijn en halsband en deponeerde deze bij zijn ochtend krantje naast mij op de bank.

Hij herhaalde nu dezelfde gehoorzaamheidsoefeningen waarbij weer de intense concentratie van de hond duidelijk opviel als de man een bevel gaf, gevolgd door een zacht prijzend woordje.

Nog het meest opmerkzaam was dat de man geen brokjes gaf als beloning!

Een minuut of wat later zag ik plotseling de Goldie wegrennen bij zijn baas, in volle sprint naar de Shepherd toe. Het baasje achter hem aan, zijn Goldie luidkeels terug-roepend. Helaas het had geen enkel resultaat.

De Goldie reu nam totaal geen notitie van zijn baasje, doch confronteerde de Shepherd teef met de welbekende aggressieve uitdagende houding.

De Shepherd man, gealarmeerd door het luide geroep, zag de aanstormende Goldie en begreep direct wat er gaande was. Hij ging vlug en resoluut tussen de twee honden in staan en gaf tegelijkertijd zijn Shepherd een handsignaal om te gaan zitten en beval haar in de zit positie te blijven.

De German Shepherd bleef heel kalm alles observeren, zich schijnbaar afvragend wat al die consternatie moest betekenen.

Door deze actie van de Shepherd man werden onwillekeurig Goldie’s bedoelingen wat vertraagd, hetgeen de Goldie man de gelegenheid gaf zijn hond weer onder controle te krijgen.

Hij, de eigenaar van de Goldie was ietwat beschaamd over het gedrag van zijn hond en verontschuldigde zich dan ook beleefd. Zo te zien was hij wel een heel aardige man en al verontschuldigend begon hij een gesprek aan te knopen met de Shepherd man.

Wat ik kon verstaan uit hun conversatie was hoe de Goldie man zijn hond aan het trainen was en dat hij bijzonder tevreden was met de leerwijze die hij gebruikte om de gehoorzaamheidsoefeningen in te prenten. Hij raadde de Shepherd man aan om deze methode ook maar eens te proberen.

Ik hoorde hem zeggen: In mijn manier van trainen staat voorop dat de hond het leuk moet vinden en dat daarbij nooit gebruik mag worden gemaakt van geweld; wel veel belonen met brokjes of door hem te prijzen, want dat is de hoogste beloning die men een hond kan geven. Hij vertelde ook dat hij tijdens de gehoorzaamheidsoefeningen zelden een lijn of wurgband gebruikt. Deze leerwijze had hem veel goede resultaten opgeleverd.

Trots voegde hij daar nog aan toe dat zijn hond de “CD obedience” titel had behaald en dat hij nu aan het trainen was voor de “CDX” titel.

Beide heren namen vriendelijk afscheid van elkaar .

De man met de Shepherd bedankte de Goldie man beleefd voor zijn goed bedoeld advies maar liet hem toch wel weten dat hij liever zijn eigen leerwijze bleef volgen.

De Goldie man ging heen en al spelend gooide hij voor zijn hond een frisbee in de lucht om te vangen. De Shepherd man bracht zijn hond in de zit/blijf positie, ervoor zorgend dat de Shepherd met zijn rug naar de verkeersweg toe zat.

De man ging toen naast mij op de bank zitten, zo ongeveer 50 passen van zijn hond vandaan en begon zijn ochtend krantje te lezen.

Ongeveer 5 minuten gingen voorbij toen er een klein hondje van achter uit het park luid keffend onze kant op kwam rennen.

Het arme hondje werd nagejaagd door twee grote honden die er vast op uit waren om het kleintje te pakken. De honden vlogen ons voorbij, dwars tussen de Goldie en de Shepherd door, richting verkeersweg.

De Shepherd bleef als vastgenageld in zijn positie en was nauwelijks geïnteresseerd in de hele bedoening. De Goldie daarentegen nam gelijk deel aan de achtervolging en ook de Goldie man liep er in paniek achteraan en probeerde zijn hond terug te roepen.

Toen de groep de verkeersweg bereikte, schoot het kleine hondje als eerste de weg over, dwars door het aanstormend verkeer met de andere honden erachteraan.

Een doordringend schreewend geluid van een remmende wagen, een beklemmend doffe bons en daar lag de Goldie als een zielig hoopje op de weg.

De Goldie man rende naar zijn hond, pakte hem heel voorzichtig op en droeg hem terug naar ons in het park. De Shepherd man en ik trachtten hem zoveel mogelijk te helpen maar we zagen al gauw dat de Goldie niet meer te redden was.

De Goldie man was helemaal overstuur en in zijn wanhoop vroeg hij mij of ik hem met de hond naar een in de buurt zijnde dierenkliniek kon brengen.

De Shepherd man nam zijn hond uit de zit/blijf positie, geleidde haar in zijn wagen en reed achter ons aan naar de kliniek.

Helaas de Goldie heeft het niet overleefd ……. en ik heb de Goldie man naar zijn huis gereden. Onnodig te zeggen dat hij verscheurd werd door verdriet. Het zo plotselinge verlies van zijn dierbare en trouwe kameraad had hem heel diep geraakt.

De Shepherd man en ik gingen terug naar het park waar we nog even bleven zitten napraten om te bekomen van deze nare gebeurtenis.

Hij was ook diep geschokt en toonde zijn frustratie over het feit dat de Goldie niet was getraind op gehoorzaamheid doch slechts werd geobsedeerd door het spel in het trainen. Had de man de Goldie de gehoorzaamheidsoefeningen geleerd, dan was zijn hond zeker niet deze pijnlijke en onnodige dood tegemoet gelopen.

MIJN NAAM IS ROSS DAVIDSON, VOORMALIGE QUARANTAINE BEAMBTE.

Dit verhaal is echt gebeurd en de tweede persoon (de Shepherd man) in het park was de auteur-ROSS ALLAN